38. En ze lezen nog lang en gelukkig

‘wawawawawa’, zo ongeveer gaan alle verhaaltjes volgens mijn dochtertje van bijna acht maanden. Al de helft van haar leven lees ik haar elke dag een paar boekjes voor, en nu lijkt ze door te hebben wat het idee is. Zodra we beginnen in een boekje babbelt ze vrolijk mee, en kauwt vervolgens fanatiek op alle hoeken van hetzelfde boekje.

Of dat een voorbode is voor een latere liefde voor boeken? Laten we het hopen, aan het aantal bibliotheekbezoeken dat ze aflegt, zo jong als ze is, zal het in elk geval niet liggen.

In die bibliotheek ontdek ik een groot aantal nieuwe kinderboeken. We, mijn vriend en ik, verbazen ons over het aantal kinderboeken waar repeteren het hoofdthema lijkt. De verhalen lijken dan vrij eenvoudig verzonnen, er gebeurt iets, en dat gebeurt vervolgens nog een keer of tien met een kleine variatie. De reactie die ik steevast krijg als ik het hierover heb met anderen is dat kleine kinderen dat leuk vinden, herhalen, daar leren ze van. En bovendien gaat het bij voorlezen volgens velen niet om jouw plezier, maar om het plezier van het kind.

Maar hangt dat niet erg met elkaar samen? De boeken die ik zelf saai vind lees ik één keer voor, die gaan snel weer terug naar de bieb, de leuke boeken worden verlengd en veelvuldig gelezen. Bovendien moet je zelf met plezier voorlezen, hoe leer je je kind anders dat lezen leuk is?

Een verhaallijn, dat is voor mij het belangrijkste in een kinderboek. Hoe eenvoudig ook, ik vind het erg prettig als er iets gebeurt, met een begin, een midden en een slot. Gelukkig zijn die boeken er genoeg, iedereen kent de boekjes van Dick Bruna wel, allen met een verhaallijn(tje). Om het ‘ohja, dat boek was leuk maar hoe heet het ook al weer’ effect te voorkomen zullen er vanaf nu op deze blog met enige regelmaat leuke kinderboeken, met verhaallijnen, voorbijkomen. We schreven al eerder blogs met tips voor mooie kinderboeken, maar dat waren allen de gouwe ouwen, die ik een keer of vijftig gelezen heb en waarvan de titel nooit meer uit m’n hoofd verdwijnt. Vanaf nu de (voor mij) nieuwere boeken.

Met als primeur, ‘De drie rovers’ van Tomi Ungerer. Dit oorspronkelijk Duitse boek is uitgegeven als Lemniscaat Kroonjuweel, boeken die volgens Lemniscaat een plek verdienen in elke boekenkast omdat ze zo goed zijn. Zeker een klassieker dus (want uit 1963), slechts nieuw voor mij. Zonder teveel te verklappen kan ik vertellen dat het een origineel verhaal is, beginnend bij woeste rovers en eindigend bij verlaten weeskinderen. De platen zijn mooi, de zinnen precies lang genoeg, zelfs voor kinderen die lezen niet leuk zeggen te vinden. En het boek ligt lekker in de mond voor degene onder ons die hun eerste verjaardag nog niet gevierd hebben.

Lenen in de bieb dus, of meteen kopen. Doe dat dan vooral bij je lokale boekwinkel, of bij die in Zeist, zo blijven boekwinkel en bieb behouden voor je kinderen!

Op zoek naar bijles of remedial teaching op het gebied van lezen in Zeist, Utrecht of De Bilt?