56. Magisch denken

Tienduizend uur oefenen, dat maakt je een expert. Los van dat deze ’10.000-uur-regel’ niet blijkt te kloppen, baart oefening zeker geen kunst als dat wat je oefent simpelweg niet kan.

Als kind dacht ik daar anders over. Na het lezen van Mathilda was ik er heilig van overtuigd dat het touwtje van de lichtschakelaar op het toilet echt wat harder ging bewegen als ik er maar hard genoeg naar keek en aan dacht. Ook onzichtbaar worden als je op je navel drukt, zoals Karlsson van het dak dat kon, leek me een totaal reële optie, in bad met mijn ogen dicht meende ik echt dat niemand mij zou kunnen zien.

Hoe heerlijk is het om hier als kind volledig in op te kunnen gaan. En hoe heerlijk is het als ouder om deze fase bij je kind te aanschouwen. Mijn 2,5 jarige dochter spreekt haar druiven streng toe als ze over de tafel wegrollen en wordt boos op de tafelpoot als ze zich daaraan stoot. Alles leeft, en de wereld is vooral leuk en gezellig.

Een deel van de mij bekende prentenboeken lijkt aan te sluiten op deze magische denkwereld, terwijl een ander deel ‘volwassen onderwerpen’ behandelt. En die laatste categorie valt volgens mij weer onder te verdelen in twee subcategorieën. Boeken die moeilijke onderwerpen op een voor kinderen begrijpelijke en aantrekkelijke manier behandelen, en boeken die over een probleem gaan waar volwassenen mee zitten, maar kinderen, denk ik, veelal niet.

De eerste twee soorten zijn absoluut mijn favoriet. Een prachtig boek dat ik recent ontdekte is ‘Een huis in het bos’. Hier wordt een heerlijke herfstwereld geschapen waarin biggetjes bijzondere veren en takken in het bos vinden om vervolgens samen met een eland en een beer opdracht te geven aan de bevers om een groot huis te bouwen, waarna ze de bevers uitbetalen in boterhammen met pindakaas. Geen moeilijke boodschap, gewoon een fijn verhaal met mooie tekeningen.

Eén van de lastige dingen des levens waar kinderen al jong mee te maken kunnen krijgen is de dood, boeken kunnen een handvat geven bij het verteren en verwerken van verdrietige gebeurtenissen. Zo is er voor de wat oudere basisschoolkinderen bijvoorbeeld ‘Derk Das blijft altijd bij ons’, waarin de dieren in het bos herinneringen ophalen aan hun goede vriend Derk Das, die op hoge leeftijd door de lange witte tunnel is gegaan. Voor de allerkleinsten is er over hetzelfde onderwerp natuurlijk ‘Lieve oma pluis’, en, vroeger een favoriet bij ons thuis: ‘Stilte aub, ik denk aan de kip’, waarin een jongetje rouwt om zijn overleden kip. Natuurlijk zijn er nog vele andere complexe gebeurtenissen en emoties die in kinderboeken worden besproken, leesvoer voor een volgende blog.

Behoefte aan meer tips? Kijk dan op onze pagina met kinderboekentips of stel ons een vraag!

Op zoek naar remedial teaching in Zeist, Utrecht of De Bilt?