Nieuwe blogs in uw mailbox?

Meld u aan om bericht te krijgen bij nieuwe blogs

Bedankt voor uw aanmelding!

Er ging iets fout, onze excuses.

45. Geheugen voor gedichten

Kinderen met blote voeten, zakenlieden die hun jasje voorzichtig over hun schouder gooien, wellicht al een enkel rokje hier en daar? Wellicht loop ik wat op de zaken vooruit, maar de zon schijnt, dat is een feit.

Dat doet mij met enige weemoed terugdenken aan een heerlijke vakantie in de Italiaanse dolomieten, in de zon tussen de olijfbomen en de dochter die daar met haar eerste klimhelm op haar hoofd doorheen schuifelt. Deze klimvakantie viel samen met een hernieuwd ontmoeting met oude studievrienden. Eén daarvan wist mij tijdens een avondje pizza eten te verbazen met een uitzonderlijk goed geheugen. Omdat ze vroeger vaak naar een bandje met gedichten van Annie M.G. Schmidt luisterde kon ze nu het een na het andere gedichten uit haar hoofd opzeggen. Ik dacht dat ik een vrij goed geheugen had, maar gedichten, Franse woordjes en boodschappenlijstjes vervagen toch vrij snel.

Eén van die gedichten kende ik nog niet, maar is kostelijk: ‘De mislukte fee’. Ik haalde het uit de bundel ‘Een visje bij de thee’, als je dat boek nog niet hebt, schaf het aan (kan helaas alleen nog tweedehands) of leen het bij de bieb, en geniet ervan!

De mislukte fee

 

Er was er `s een moederfee
En had ze kindertjes? Ja, twee
Twee kleine feeënkindertjes
Met vleugeltjes als vlindertjes

 

Ze waren beiden mooi en slank
Maar `t ene kind was lelieblank
Zoals de feetjes wezen moeten
En `t andere kind zal vol met sproeten

 

De moeder was heel erg ontdaan
Ze waste `t kind met levertraan
Met katjesdauw, met tijgermelk
Ze doopte `t in een bloemenkelk
Maar `t hielp geen steek, o nee, o nee
Het was en bleef een sproetenfee

 

“M`n dochter”, zei de moeder toen
“Nu kan ik er niets meer aan doen
Je bent als fee (zacht uitgedrukt)
Volledig en totaal mislukt

 

Ga naar de koning Barrebijt
En zeg daar: `Uwe Majesteit
M`n moeder doet de groeten
Ik ben een fee met sproeten

 

`Wellicht neemt koning Barrebijt
Je dan in dienst als keukenmeid
Die man heeft altijd wel ideeën
Voor min of meer mislukte feeën`

 

Het feetje ging direct op weg
Het sliep `s nachts in de rozenheg
En `t prevelde de hele tijd:
“O Sire, Uwe Majesteit
M`n moeder doet de groeten
Ik ben een fee met sproeten”

 

En toen ze aankwam in de stad
Stond ze te trillen als een blad
De koning opende de deur
En zei: “Gedag, waar komt u veur?”

 

En wit van zenuwachtigheid
Zei `t feetje: “Uwe Majesteit
M`n moeder doet de groeten
Ik ben een spree met foeten”

 

“Wel”, sprak de koning heel beleefd
“Ik zie wel dat u voeten heeft
Maar u bent, op mijn oude dag
De eerste spree die ik ooit zag”

 

Toen heeft hij dadelijk gebeld
En `t hele hof kwam aangesneld
De koning zei: “Dit is een spree
Iets heel bijzonders. Geef haar thee
En geef haar koek. En geef haar ijs
Ze blijft hier wonen in `t paleis”

 

Nu woont het feetje al een tijd
Aan `t hof van koning Barrebijt
En niet als keukenmeid, o nee!
Ze is benoemd tot opperspree

 

Ze heeft een gouden slaapsalet
En gouden muiltjes voor haar bed
En alle heren aan het hof
Die knielen voor haar in het stof

 

Waaruit een ieder weer kan lezen
Dat men als fee mislukt kan wezen
Maar heel geslaagd kan zijn als spree
Dit stemt ons dankbaar en tevree

Ook geschikt om te werken aan woordenschat, bijvoorbeeld door met je kind te kijken naar de betekenis van de woorden ‘wellicht’ en ‘prevelen’.

Op zoek naar bijles of remedial teaching aan huis in Zeist, Utrecht of De Bilt?