Nieuwe blogs in uw mailbox?

Meld u aan om bericht te krijgen bij nieuwe blogs

Bedankt voor uw aanmelding!

Er ging iets fout, onze excuses.

Categorie: Kinderboeken

41. Tussenboeken
41. Tussenboeken

Sommige mensen kunnen hun kindertijd gedetailleerd beschrijven. Wat ze in welke klas op school deden, wie hun lesgaf en hoe ze een bepaalde vakantie vonden. Ik hoor helaas niet bij die groep mensen. Het grootste gedeelte van de herinneringen aan mijn basisschooltijd zijn flarden, gelukkig meestal leuke. De meeste boeken die ik las, en herlas, kan ik mij echter nog wel herinneren, evenals de plaatjes in stuk gelezen strips.

Maar welke boeken waren er vroeger voor kinderen die wel konden lezen, maar nog niet toe waren aan de ‘echte’ kinderboeken? Ook na lang nadenken kan ik er niet opkomen, ‘De boze heks’, zover kwam ik, daar was mijn zusje fan van.

Ik dacht hieraan doordat ik momenteel met een heel aantal kinderen uit groep vier aan het lezen ben. Zij vinden lezen best lastig, maar de vaart komt er nu een beetje in, tijd voor iets anders dan de prentenboeken waar we mee begonnen. Als we echter boeken openslaan met te veel tekst worden de gezichten direct wat langer en zakken de lichamen wat verder weg in de stoel, het is een voorzichtige balans. Korte zinnen met veel plaatjes, die worden meestal goed ontvangen, en om de beurt een alinea lezen zodat de vaart wat in het verhaal blijft.

We zijn nu onder andere bezig in ‘Superdolfje’ van Paul van Loon. Erg knap hoe hij in makkelijk taalgebruik een verhaal kan neerzetten dat blijft boeien. En thema’s als jezelf blijven, groepsdruk en onzekerheid meeneemt. De full color illustraties over de hele pagina helpen ook mee om de overgang van prentenboek naar kinderboek makkelijker te maken.

Goede tips voor leuke kinderboeken zijn altijd welkom! En als u toch met boeken bezig bent, ren vooral snel naar je lokale boekhandel voor ‘Achtste groepers huilen niet’ van Jaques Vriens, nu voor maar twee euro! Helaas dus geen ‘tussenboek’, maar wel een echte ontroerende klassieker. Zie: www.geefmijmaareenboek.nl voor meer informatie.

Op zoek naar bijles of remedial teaching in Zeist, Utrecht of De Bilt?
40. Kinderboekentips
40. Kinderboekentips

Eerder schreef ik over mijn dochter die enthousiast mee babbelt als je een boekje voorleest. Inmiddels is ze wat ouder en beweeglijker, en wil een actieve rol bij het lezen. Voorlopig zijn we dus even aangewezen op de kartonnen boekjes als ‘Mama kwijt’ en ‘Nog even achter mijn oortjes kriebelen’.

Gelukkig hoef ik niet te wachten met het lezen van ingewikkeldere boeken tot zij er oud genoeg voor is, ik kan mijn hart ophalen tijdens de remedial teaching. Omdat ik er zelf als kind zo van genoten heb, en nog steeds van kan genieten, vind ik weinig leuker dan kinderen die langzaam enthousiast worden voor lezen. Soms duurt het wat langer dat anders, maar tot nog toe is het altijd gelukt om de kinderen die ik les heb gegeven enthousiast te krijgen voor lezen (wat overigens niet betekent dat ze ineens onder ’s avonds onder hun dekbed met de zaklamp zitten om stiekem te lezen ;-)).

Het belangrijkste ingrediënt hiervoor zijn leuke boeken. In het oerwoud van kinderboeken is het soms lastig keuzes maken, dat schreven we al eerder. Daarom hier weer wat tips voor leuke boeken, vanaf nu overzichtelijk terug te vinden op www.jufaanhuis.nl/kinderboekentips.

Laatst kocht ik als kraamcadeautje ‘De leeuw in de muis’ van Rachel Bright, en leende het daarna snel in de bieb en las het met mijn leerlingen uit groep 4. Met name kinderen die graag plaatjes kijken en iets minder graag lezen zullen hiervan genieten, je kijkt zo in de muil van de leeuw en leeft mee met de muis die zo klein is dat de zebra per ongeluk op hem gaat zitten. En grappige wendingen doen het altijd goed, daarvoor moet u het boek lezen. Mooi op rijm gezet ook, altijd knap in een vertaling. Ook in dit boek viel me weer op hoeveel woorden je oppikt door te lezen, bijvoorbeeld ‘geacht’, ‘gevreesd’ en ‘bewonderd’, daar kun je met je zoon of dochter nog verder over praten.

Voor de kinderen die weer iets meer tekst aankunnen zijn de boeken van Geronimo Stilton een aanrader. Tijdens de literatuurles op de pabo werd hier enigszins laatdunkend over gepraat, het zou geen echte kinderliteratuur zijn. Ik had ze nog nooit bekeken tot een leerling er enthousiast mee aankwam, en ze zijn leuk! Er worden passant nog even belangrijke gebeurtenissen uit de geschiedenis meegenomen, lastige woorden gebruikt en weetjes over bijvoorbeeld luchtvervuiling behandeld. En er zijn er veel van, dus als je kind eenmaal enthousiast is kun je een schooljaar vooruit!

Tot slot las ik laatst een van de weinig boeken van Roald Dahl die ik niet kende, ‘De Reuzenkrokodil’. Speciaal geschreven voor een iets jonger publiek dan Roald Dahl normaal bedient, uitstekend voor groep 4 à 5 (maar ook zeker voor oudere kinderen!). Soms heeft Roald Dahl wat meer tijd nodig voordat een boek echt spannend wordt, hier vliegt hij er meteen in.

Naar de bieb dus, of je lokale boekhandel om de middenstand te steunen. Als u in Zeist woont, bezoek vooral de nieuwe winkel van Kramer en van Doorn, daar wil je het liefst de hele middag blijven en speuren tussen de schatkist aan voorradige boeken!

Bijles of remedial teaching in Zeist, Utrecht of De Bilt?
38. En ze lezen nog lang en gelukkig
38. En ze lezen nog lang en gelukkig

‘wawawawawa’, zo ongeveer gaan alle verhaaltjes volgens mijn dochtertje van bijna acht maanden. Al de helft van haar leven lees ik haar elke dag een paar boekjes voor, en nu lijkt ze door te hebben wat het idee is. Zodra we beginnen in een boekje babbelt ze vrolijk mee, en kauwt vervolgens fanatiek op alle hoeken van hetzelfde boekje.

Of dat een voorbode is voor een latere liefde voor boeken? Laten we het hopen, aan het aantal bibliotheekbezoeken dat ze aflegt, zo jong als ze is, zal het in elk geval niet liggen.

In die bibliotheek ontdek ik een groot aantal nieuwe kinderboeken. We, mijn vriend en ik, verbazen ons over het aantal kinderboeken waar repeteren het hoofdthema lijkt. De verhalen lijken dan vrij eenvoudig verzonnen, er gebeurt iets, en dat gebeurt vervolgens nog een keer of tien met een kleine variatie. De reactie die ik steevast krijg als ik het hierover heb met anderen is dat kleine kinderen dat leuk vinden, herhalen, daar leren ze van. En bovendien gaat het bij voorlezen volgens velen niet om jouw plezier, maar om het plezier van het kind.

Maar hangt dat niet erg met elkaar samen? De boeken die ik zelf saai vind lees ik één keer voor, die gaan snel weer terug naar de bieb, de leuke boeken worden verlengd en veelvuldig gelezen. Bovendien moet je zelf met plezier voorlezen, hoe leer je je kind anders dat lezen leuk is?

Een verhaallijn, dat is voor mij het belangrijkste in een kinderboek. Hoe eenvoudig ook, ik vind het erg prettig als er iets gebeurt, met een begin, een midden en een slot. Gelukkig zijn die boeken er genoeg, iedereen kent de boekjes van Dick Bruna wel, allen met een verhaallijn(tje). Om het ‘ohja, dat boek was leuk maar hoe heet het ook al weer’ effect te voorkomen zullen er vanaf nu op deze blog met enige regelmaat leuke kinderboeken, met verhaallijnen, voorbijkomen. We schreven al eerder blogs met tips voor mooie kinderboeken, maar dat waren allen de gouwe ouwen, die ik een keer of vijftig gelezen heb en waarvan de titel nooit meer uit m’n hoofd verdwijnt. Vanaf nu de (voor mij) nieuwere boeken.

Met als primeur, ‘De drie rovers’ van Tomi Ungerer. Dit oorspronkelijk Duitse boek is uitgegeven als Lemniscaat Kroonjuweel, boeken die volgens Lemniscaat een plek verdienen in elke boekenkast omdat ze zo goed zijn. Zeker een klassieker dus (want uit 1963), slechts nieuw voor mij. Zonder teveel te verklappen kan ik vertellen dat het een origineel verhaal is, beginnend bij woeste rovers en eindigend bij verlaten weeskinderen. De platen zijn mooi, de zinnen precies lang genoeg, zelfs voor kinderen die lezen niet leuk zeggen te vinden. En het boek ligt lekker in de mond voor degene onder ons die hun eerste verjaardag nog niet gevierd hebben.

Lenen in de bieb dus, of meteen kopen. Doe dat dan vooral bij je lokale boekwinkel, of bij die in Zeist, zo blijven boekwinkel en bieb behouden voor je kinderen!

Op zoek naar bijles of remedial teaching op het gebied van lezen in Zeist, Utrecht of De Bilt?
36. Geschiedenisles in de jaren ’30
36. Geschiedenisles in de jaren ’30

Een jaar of tien was ik, toen mijn oma aan kwam zetten met een dikke pil over Willem van Oranje, gevonden op zolder. Een boek met vergeelde randen waaruit een typische oude boekenlucht opsteeg. Nu hield ik als kind erg van lezen en ook geschiedenis had mijn interesse, dus het was niet vreemd dat mijn oma aan mij dacht toen ze dit boek vond. Ze nam het echter bijna weer mee toen ze erachter kwam dat ik niet echt wist wie Willem van Oranje was en in welke tijd hij leefde. Ik verslond ‘van nul tot nu’, maar kon echt geen opsomming geven van alle oorlogen, landvoogden en stadhouders uit de geschiedenis, u wel?

Een flink aantal jaar later liet dezelfde oma haar oude geschiedenisschrift zien. Ze ging in de jaren ’30 naar de basisschool. Een tijd waarin de kopieermachine nog geen gemeengoed was, dat deden de kinderen zelf. Meester schreef de Nederlandse geschiedenis op het bord, de kinderen schreven het in hun schrift. Het ziet er prachtig uit, vind ik, maar of we daar nu naar moeten terugverlangen?

 

Wat vindt u, moeten kinderen alle feiten uit de Nederlandse geschiedenis kunnen opdreunen? Of liever een globaler beeld van de wereldgeschiedenis?

landvoogden

Wat u ook vindt, de ‘van nul tot nu’ serie kan ik warm aanbevelen. Zelf kan ik bij elk feitje uit het verleden het bijbehorende plaatje oproepen, wat mij betreft een goede manier om dingen te onthouden. Wilt u het boek kopen, doe dat dan vooral bij de boekwinkel bij u in de buurt. Of online bij de winkel in Zeist, een goede manier om de lokale middenstand te ondersteunen!

Op zoek naar remedial teaching in Zeist, Utrecht of De Bilt?
34. Omdat het zo’n leuk boek is
34. Omdat het zo’n leuk boek is

Majestueuze schaduwen zweven langzaam over de tuin. Hier niet aan gewend kijk ik elke keer weer op, en ben telkens weer verrast door de schoonheid van de langzaam zwevende vogels. Bij mijn moeder op bezoek, die naast een ooievaarsdorp woont, kun je echter omhoog blijven kijken (en de vijver blijven vullen met kikkers).

Weer thuis bladerde ik nog eens door een van mijn favoriete boeken. We hebben er al eerder over geschreven, maar dit boek is zo leuk, dat verdient nog wel een keer aandacht.

De vos en de ooievaar

De vos vroeg aan de ooievaar:

‘Dineer jij straks bij mij?

Dan maak ik een

driegangenmaal

met witte wijn erbij.

 

We eten uit dezelfde schaal

en van hetzelfde bord,

zodat het een

bezegeling

van onze vriendschap wordt.’

 

De vos maakte tomatensoep

en dacht gemeen: Ik kiep

die soep in een

lasagneschaal,

heel plat en heel ondiep.

 

Hij stak als voorbeeld voor zijn gast

zijn snufferd in de schaal.

Voor hem was dat

gemakkelijk.

Hij slurpte asociaal.

 

De ooievaar liep naar de schaal

en boog zijn lange nek,

maar kreeg door zijn spitsmondigheid

geen druppel in zijn bek.

 

De gastheer lachte zich een bult

en at de soep met smaak.

Wat was hij toch

ideeënrijk!

Zijn gast dacht slechts aan wraak.

 

Hij zei de dag erna:  ‘Zeg, Vos,

vandaag ben jij mijn gast.

Hier is een kan

vanillevla,

begin jij maar alvast.’

 

Vos boog zich naar de smalle kan

en stootte hard zijn kin.

Het dier was diep

teleurgesteld:

zijn snuit kon er niet in!

 

De ooievaar vroeg: ‘Lukt het niet?

Dat is nou ook een strop.

Die vla is echt

verrukkelijk!’

Toen at hij alles op.

Wil je meer van dit soort mooie fabels op rijm lezen? Dan zal je het boek toch echt moeten aanschaffen (of lenen bij de bieb). En als je dat dan doet, doe het bij je lokale boekhandel, of bij de lokale boekhandel in Zeist! Die V&D die er zo leeg bijstaat hoeft immers geen gezelschap te krijgen van de boekwinkel er tegenover.

Na de zomervakantie beginnen met remedial teaching in Zeist, Utrecht of De Bilt?
31. De Minpins van Roald Dahl
31. De Minpins van Roald Dahl

Als kind spaarde ik boeken. Elke verjaardag, sinterklaas, verjaardag van ouders en elke andere gelegenheid die er te bedenken viel wilde ik wel een boek. De boekenkast was op een gegeven moment te klein, waarna ik vrolijk doorging met een rijtje boeken op de grond. Al die boeken werden veelvuldig gelezen, voordeel van veel boeken, als je de laatste uithebt kun je vrolijk weer met de eerste beginnen.

Die boeken neem ik nu weer mee naar remedial teaching. Veel kinderen vinden dit erg grappig, en vragen bij elk nieuw boek ‘wanneer heb je deze gekregen’. In de ogen van iemand van tien ben je natuurlijk ruim bejaard als je halverwege de jaren ’90 zelf al bijna tien was.

Eén van de boeken die ik graag meeneem is ‘De Minpins’, van Roald Dahl. Dit boek verscheen in 1992 in Nederland, het laatste kinderboek wat hij schreef, en het enige boek met Patrick Benson als illustrator, niet de oude vertrouwde Quentin Blake. Zijn tekeningen komen volledig tot zijn recht in dit boek. Prachtige grote platen van kleine minpins, grote gevaarlijke spugeluurs en rapswanzers en schattige vogeltjes.

Mocht je tijdens het lezen over de kleine mensjes die in bomen wonen nog niet gegrepen zijn, dan word je het wel door de mooie laatste zin van het boek:

En kijk vooral met glinsterende ogen rond naar de wereld om je heen, omdat de grootste geheimen altijd verborgen zitten op de onwaarschijnlijkste plaatsen. Wie niet in wonderen gelooft, zal ze ook nooit ontdekken.

Maar wat schetste mijn verbazing toen ik dit boek wilde bestellen in de boekwinkel? Ten eerste kende de boekverkoper het boek niet (ook tot zijn eigen verbazing). Hier kon hij zelf echter niet zoveel aan doen, de achterliggende reden was dat het boek niet meer uitgegeven wordt!

Vandaag mailde ik de uitgeverij met de grote waarom vraag. Waarom geen heruitgave.

Vraag je je dit ook af, mail dan uitgeverij De Fontein! Misschien komt het boek wel weer in de handel als maar genoeg mensen de vraag stellen.

Op zoek naar bijles of remedial teaching in Zeist, Utrecht of De Bilt?
29. Geef mij maar een boek!
29. Geef mij maar een boek!

Hier word ik nou blij van. Een leuk initiatief met nut!

‘Geef mij maar een boek!’ is een initiatief van de boekverkopers in Nederland. Dit jaar is de eerste editie gestart op 20 februari, niet geheel toevallig valt dat samen met het heugelijke feit dat 2016 is uitgeroepen tot jaar van het boek. Vanaf nu kiezen de boekverkopers ieder jaar een nieuw boek dat voor maar liefst 1 euro verkocht wordt. Het beroemde boek Oorlogswinter van Jan Terlouw, bekroond met een Gouden Griffel, is het eerste boek in de serie ‘Geef mij maar een boek!’.

Waarom deze actie?

Omdat de Nederlandse boekhandels dromen van een wereld waarin alle kinderen opgroeien tussen de mooiste jeugdboeken die ooit gemaakt zijn. Boeken die iedereen in de kast zou willen hebben staan. Als dat nou geen mooi streven is! De stichting ‘ Geef mij maar een boek!’ heeft als visie dat boeken een noodzakelijke plaats hebben in het onderwijs en het leven van kinderen:

Je kunt de geschiedenis niet echt begrijpen als je je beperkt tot feitenkennis.

Je kunt de wereld pas echt begrijpen als je er boeken over leest.

Het boek Oorlogswinter van Jan Terlouw is daar een mooi voorbeeld van.

Hoe krijgen ze het voor elkaar? 

Die vraag kwam meteen op in mijn ondernemersgeest. De boekverkopers van Nederland hebben de handen ineen geslagen om deze boekverspreiding te realiseren. Ze hebben deze actie zonder enige subsidie tot leven geroepen. Dankzij de ondersteuning van de Koninklijke Boekverkopersbond, het centraal boekhuis en drukkerij Wilco is het gelukt de actie van start te laten gaan. Petje af!

Ik zou zeggen: maak er gebruik van en lees dit mooie boek! Dit soort initiatieven verdienen het om ondersteund en verspreid te worden.

Zie voor meer informatie: www.geefmijmaareenboek.nl

Op zoek naar bijles en remedial teaching in Zeist, Utrecht of De Bilt?
28. Boekpromotie! Boven in de groene linde zat een moddervette haan
28. Boekpromotie! Boven in de groene linde zat een moddervette haan

Sommige boeken zijn zó leuk, die verdienen elke vorm van promotie. Een voorbeeld hiervan is het boek ‘Boven in de groene linde zat een moddervette haan’, van Maria van Donkelaar en Martine van Rooijen, met tekeningen van Sieb Posthuma.

Mijn moeder vond dit boek in een museumbibliotheek, een gouden greep. Zelf moest ze op de middelbare school de fabels van La Fontaine nog uit haar hoofd leren. Een jaar of dertig later was dit er niet meer bij, wat gelukkig niet betekent dat je van de Nederlandse versie niet net zo kan genieten! Ook mijn klas (groep 5/6) was enthousiast. Hoera, versjes!

Voor de geïnteresseerde lezer, niet zomaar versjes, maar fabels. De bekendste vorm van de fabel is het dierengedicht, waarin aan dieren menselijke eigenschappen worden toegeschreven. Meestal zit er in de fabel een moraal verstopt. De fabel is waarschijnlijk duizenden jaren geleden ontstaan, de oude Grieken waren er gek op. Iets recenter, in de zeventiende eeuw, werd de Fransman Jean de La Fontaine bekend om zijn fabels.

De fabels in dit boek zijn allesbehalve ouderwets, prachtig op rijm gezet met oogstrelende illustraties! Een klein voorbeeldje om je lekker te maken.

De kleine en de grote vissen

De grote vissen riepen steeds:

‘Wij zijn de baas in deze zee!

Maak dat je wegkomt, nietig grut!

We bijten jullie zó in twee!’

 

De kleine visjes werden bang

van al die dreiging en terreur.

En zagen zij zo’n kanjer, dan

verschoten ze meteen van kleur.

 

Maar op een dag werd er een net

in zee gegooid vanaf een boot.

De vissers vingen in één klap

wel duizend vissen, klein en groot.

 

De grote vissen zaten vast.

Maar kijk, de kleintjes zwommen weg,

zo door de mazen van het net.

Ze juichten: ‘Jullie hebben pech!

 

Waar blijven jullie praatjes nou?

Waar blijft nou jullie grote mond?

’t Is heerlijk om zo klein te zijn!

Wíj zwemmen vrij en vrolijk rond!’

 

De grote vissen dachten sip:

Wíj liggen morgen allemaal,

met peterselie en citroen

te stoven in een ovenschaal.

Enthousiast geworden? Schaf het vooral aan bij je lokale boekhandel, of steun de lokale boekwinkel in Zeist. Je boek komt van hetzelfde schap als de boeken die je bij de grote online boekverkopers bestelt, je hebt het ook morgen in huis én helpt de lokale middenstand!

Bestel bijvoorbeeld hier

Bijles of remedial teaching in Zeist, Utrecht of De Bilt?

 

26. Tot volgend jaar, kinderboekenweek
26. Tot volgend jaar, kinderboekenweek

Het is alweer een week geleden en ik ben nog volop na aan het genieten.

Het thema van de kinderboekenweek was dit jaar ‘Raar maar Waar’, natuur, wetenschap en techniek. Scholen, bibliotheken en boekhandels pakten uit met mooi versierde tafels en etalages vol boeken en proefopstellingen. Op scholen werden lessen gegeven gelinkt aan het thema en er werd vooral veel (voor)gelezen. Heerlijk, zou ik zeggen. Ik hoop dat de kinderen er hetzelfde over denken. Ik hoop dat de kinderen weer nieuwe boeken hebben ontdekt en dat ze nieuwsgierig zijn geworden naar nieuwe verhalen. Maar bovenal hoop ik dat ze nooit meer ophouden met lezen! Of voor de jongelingen onder ons, naar het kijken van plaatjes, het omslaan van bladzijden en benieuwd zijn naar wat er op de volgende bladzijde te zien is.

Ook dit jaar startte de Kinderboekenweek met het Kinderboekenbal en werden de gouden en zilveren griffels en penselen uitgereikt. Mooie, indrukwekkende, vrolijke en verdrietige boeken werden bekroond. Bette Westera won de Gouden Griffel voor ‘Doodgewoon’. Een dichtbundel met verdrietige én vrolijke verzen over de dood. Indrukwekkend en erg leerzaam want ieder kind heeft op verschillende manieren met de dood te maken.

Zelf koos ik dit jaar voor een prentenboek , een klassieker, een goude oude : ‘Woeste Willem’. Met prachtige tekeningen van Ingrid en Dieter Schubert. De Kinderboekenweek is een mooie gelegenheid om je kinderen, en stiekem jezelf ook, te trakteren op een mooi boek en ze enthousiast te maken om te gaan lezen. Want wat is er nu fijner dan samen genesteld op de bank, een boek voor te lezen!

Op zoek naar remedial teaching lezen of bijles Nederlands?
21. Kindergedichten van Annie M.G. Schmidt
21. Kindergedichten van Annie M.G. Schmidt

Ooit de biografie ‘Anna’ gelezen? Het door Annejet van der Zijl geschreven verhaal over het leven van Annie M.G. Schmidt. Anders zeker doen, het is een aanrader! En koop het lokaal, dan heeft de lokale boekhandel er ook nog wat aan (en die bezorgt net zo gemakkelijk thuis als de internetgroothandel).

In dit boek vertelt Annie Schmidt hoe ze haar werkende leven begon als bibliothecaresse. Een zeer slechte plek voor iemand met schrijfaspiraties, omdat je de hele dag tussen een overvloed aan boeken zit. Waarom zou je daar nog iets aan willen toevoegen?

We mogen maar blij zijn dat ze dat wel heeft gedaan, want die kinderversjes zijn zo leuk 🙂

Mijn zusje en ik refereerden vroeger, als één van ons onnodig zat te mopperen, altijd aan Zwartbessie. Als je een pesthumeur hebt (wat gelukkig niet al te vaak voorkwam) niet zo leuk, maar het versje is des te mooier!

Het viel mij op dat er in dit kinderversje veel relatief moeilijke woorden gebruikt worden. Voor het geval je die neiging hebt als je het voorleest, op de PABO werd altijd aangeraden om deze woorden (als ‘schreien’ en ‘meieren’) gewoon zo te laten. Als je kinderen of leerlingen het woord niet weten vragen ze het wel, de strekking snap je ook wel als je die paar woorden niet weet, en het belangrijkst, hoe gaan kinderen anders die woorden ooit leren? Met dit in het achterhoofd, veel plezier met het (voor)lezen van onderstaand meesterwerk!

Er was er ’s een zwarte kip, Zwartbessie was haar naam,

die zat aldoor te jammeren en te meieren voor het raam.

Ze wou zo graag gespikkeld zijn, ze dacht het o zo dikkels:

“Waarom ben ik zo effen zwart? Waarom heb ik geen spikkels?”

“Och” dacht Zwartbessie verder, “Och, ik heb ze wel misschien,

Maar ja, ’t zijn zwarte spikkeltjes, je kunt ze dus niet zien”

Het was een goed idee en voortaan zei Zwartbessie dus:

“Ik ben een zwarte kip, hoera, met zwarte spikkeltjes”.

Ze zei het overal ook aan de veertien andre kippen:

“Ik ben een mooie zwarte kip met mooie zwarte stippen”.

Maar al de kippen lachten en de haan die zei geprikkeld:

“Je bent gewoon een zwarte kip en niet in ’t minst gespikkeld!”

Wat zielig voor Zwartbessie, o wat zielig voor Zwartbessie!

Zij ging heel treurig zitten, en toen kreeg zij een DEPRESSIE!

 

Ze at niet meer, ze dronk niet meer, ze legde nooit meer eieren,

ze wou alleen maar suffen en ze wou alleen maar meieren.

Ze had al in geen een en twintig dagen meer gekakeld,

en ze deed nergens meer aan mee. En zij was uitgeschakeld.

En als ze riepen: “Kom toch eten,” opende zij haar snavel

en stamelde: “Ik wil niet meer, ik kom niet meer aan tafel…”

 

En op een mooie morgen lag zij naast het kippenhok,

Ze had haar ogen dicht. Ze zei geen tak meer en geen tok.

 

Toen huilde alle kippetjes en schreiend zei de haan:

“Nu is Zwartbessie dood, nu is Zwartbessie heengegaan.”

Zij gingen haar begraven, met een hele lange stoet.

De haan had hele mooie zwarte veren op zijn hoed.

Ze gingen haar begraven en de haan die hield een rede:

“Zwartbessie, onze lieve kip, is heden overleden.”

“Wij staan dus aan het graf van onze dierbare Zwartbessie,

en naar men mij vertelt is zij gestorven aan DEPRESSIE.

Wat of dat is dat weet ik niet, het enige dat ik weet,

is dat je dan niet leggen wilt en dat je dan niet eet.

We hopen dat we ’t zelf niet krijgen dat is het voornaamste.

Zij was de allerliefste kip en zeker de bekwaamste.

Voorts wil ik dit nog zeggen ook al klinkt het ingewikkeld:

“Zij was een zwarte kip, en zij was prachtig zwart gespikkeld.”

 

En toen hij dat gezegd had zweeg hij even en hij schrok:

Zwartbessie deed haar ogen open en zei vrolijk: “Tok!”

Ze sprong springleven overeind en riep: “Zo is het dus:

ik ben een zwarte kip en ik heb zwarte spikkeltjes!

Je hebt het toegegeven, dus nu is het wel in orde.

Ik denk dat ik dus echt niet meer begraven hoef te worden.

 

De kippen hebben ’t allemaal een beetje sneu gevonden.

Nu hadden ze voor niets gehuild en dat is altijd zonde.

Maar goed ze gingen weer naar huis en alles kwam terecht.

Zwartbessie heeft dezelfde dag twee eieren gelegd.

Ze heeft een hele grote kom met graantjes opgesmikkeld.

Ze was een zwarte kip en ze was prachtig zwart gespikkeld.

Ze meierde niet meer, ze had ook nooit meer een depressie.

Dat was het, en nu is het uit. Het verhaaltje van Zwartbessie.

Op zoek naar bijles spelling, lezen, schrijven of Nederlands in Zeist, Utrecht of De Bilt?